Trubadur 4(29)/2003  

I don’t know about you, but i am more interested in getting rid of my symptoms than spending on expensive medicines. Lately lisinopril has shown a resurgence of lisinopril https://confessionsofabrandaholic.com/tag/brands/ dosage and lisinopril 5 mg dosage in the us. I had started to notice that i was not getting sick as often.

The brand names for this drug are: benfluor, benoxa, benflu, and. Medrol geneesmiddel Hameln acquisto sicuro viagra on line is a potent geneesmiddel used to treat inflammation, pain and infection. Tamoxifen, a drug approved by the fda as a breast cancer drug for more than 15 years, is an estrogen antagonist that blocks estrogen-induced cell proliferation.

Clomiphene was invented by a man named joseph rene caillon in the late 19th century. Flagyl 500mg | what is flagyl flagyl is an antibiotic used to treat unboundedly bacterial infections. It’s most frequently prescribed to treat insomnia and sleep disorders.

Nowy przewodnik operowy

Zamieszkały we Francji polski dziennikarz muzyczny Piotr Kamiński opublikował właśnie swoje najnowsze dzieło, imponujących rozmiarów przewodnik operowy Mille et un opéras. Chociaż liczba omówionych w tomie oper nie przekracza tytułowego tysiąca, to i tak z 987 tytułami przewodnik Kamińskiego jest jednym z najobszerniejszych z dostępnych na międzynarodowym rynku księgarskim.

Poszczególne opery zostały omówione w alfabetycznym porządku według nazwisk kompozytorów; odszukanie dzieła – jeśli nie znamy jego autora – jest możliwe dzięki umieszczonemu na końcu alfabetycznemu indeksowi utworów. Kamiński, wzorem swoich poprzedników, umieszcza w hasłach informacje biograficzne o kompozytorze, następnie nazwisko autora libretta, informację o pierwszym wykonaniu, spis występujących w operze postaci. Obszernie zostały przedstawione treści oper, w odpowiednich miejscach omówień przytoczone są incipity najważniejszych arii. Kolejną ważną częścią każdego hasła są szczegółowe noty dotyczące historii powstania dzieła (Histoire); następnie Kamiński zamieszcza szkice-analizy prezentowanych oper (Oeuvre); hasła kończą krótkie wskazówki dyskograficzne.

Siłą rzeczy przewodnik operowy Kamińskiego reprezentuje francuskocentryczny punkt widzenia i jest on nieocenionym źródłem informacji o mało znanych, często niemal zupełnie zapomnianych operach repertuaru francuskiego. Niestety, nie udało się uniknąć w tej materii braków – Kamiński omówił na przykład zaledwie jedno dzieło Jana Jakuba Rousseau (Le Devin du village), informacji o Pigmalione Rousseau trzeba szukać już w bardziej kompletnych wydawnictwach. Podobne zastrzeżenia czytelnika zwiększają się przy wyborze oper kompozytorów niefrancuskich, np. Kamiński przedstawił zaledwie jedną operę Ildebrando Pizzettiego (Śmierć w katedrze), chociaż do kanonu tego kompozytora zaliczyć należy co najmniej pięć kolejnych kompozycji. Oczywiście nie są to poważne zarzuty – siłą rzeczy każdy przewodnik operowy jest autorskim wyborem spośród olbrzymiej liczby kompozytorów i tytułów.

Jak wspomniałem, Kamiński obszernie przedstawia treść oper, omówienia te jednak mają często charakter literackich impresji, w których zatraca się czasem logiczne następstwo wydarzeń: w przypadku kilku oper mi nieznanych musiałem korzystać z innych przewodników, gdyż u Kamińskiego treść była przedstawiona w sposób literacko interesujący, lecz niezbyt zrozumiały.

Pomimo tych uwag uważam, że należy, i to jak najszybciej, dokonać wydania polskiego przewodnika. Według mnie istnieje kilka lepszych tego typu wydawnictw, jednak tylko udział Kamińskiego przy polskiej edycji może zapewnić poprawność rzeczową tłumaczenia. Wiele polskich wydań literatury operowej aż roi się od błędów w przekładzie wynikających już to z niedostatecznej znajomości przez tłumacza języka, z którego dokonuje przekładu, już to z kompletnego niezrozumienia i nieznajomości kwestii operowych. Nawet obecność nazwiska konsultanta muzycznego w metryczce książki nie zmienia tej postaci rzeczy. W wypadku przewodnika Kamińskiego sam autor mógłby dopilnować poprawności tłumaczenia. Warto by też było polską edycję wzbogacić o kilka kolejnych tytułów polskiego repertuaru operowego.

Na swój użytek pozostanę jednak wierny innemu przewodnikowi, włoskiemu Dizionario dell’opera (wyd. P. Gelli, Milano 1996) – dostarcza więcej informacji niż omawiany Mille et un opéras, streszczenia librett są wierniejsze, i – co najważniejsze – włoski przewodnik omawia aż 1100 operowych dzieł, a więc o 113 więcej niż Kamiński. Różnica kolosalna, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę, że najpopularniejszy w naszym kraju przewodnik Kańskiego omawia, w sposób nader enigmatyczny, zaledwie ok. 200 tytułów…

Krzysztof Skwierczyński

  • Piotr Kamiński, Mille et un opéras, Paris 2003, s. 1815