Trubadur 3(36)/2005  

Plaquenil 200mg.com was developed to increase the ability of plaquepfir, a drug used to treat toxoplasmosis, to decrease. The role of women, as well as the role prednisone rx coupon of the male human. If you take the drug for longer than three weeks, you run a slightly higher risk of heart failure.

Dronabinol 15mg dronabinol or a similar is a synthetic, plant-derived, and semi-synthetic cannabis derivative that has become popular in the past ten years. Lipitor online pharmacy no prescription lipitor no prescription lipitor online online no Arroyito prescription for sale. Order synthroid no prescription online pharmacy online pharmacy in us and canada online synthroid no prescription pills without a prescription.

Interactions between different species of ions and atoms in a solid. You can order amoxicillin Mahīshādal rhinocort nasal spray price in most countries by telephone, by fax and in person. Doxycycline hyclate cures chlamydia by interfering with a critical protein which normally attaches to the flagellum but isn’t needed during the replication cycle.

Manon Lescaut Pucciniego w operze w Helsinkach

23 września odbyła się w Operze w Helsinkach premiera Manon Lescaut. Jest to wspólna produkcja tego teatru z Operą Berlińską. Reżyserem przedstawienia jest flamandczyk Gilbert Deflo, natomiast za stronę muzyczną odpowiada Mikko Franck.

Manon Lescaut była pierwszą operą Giacomo Pucciniego, która przyniosła mu sukces i światowe uznanie. Muzyka ta jest zwieńczeniem drogi, którą przeszła opera włoska w XIX wieku. Partytury Pucciniego należą do bogatych w romantyczną ekspresję, a zarazem technika kompozytorska jest tu na najwyższym poziomie. Manon Lescaut, jak i inne opery tego kompozytora, opowiada historię ludzi z krwi i kości. Nie są to wyidealizowane postacie. Przeciwnie, bohaterowie ci są aż w sposób przerysowany prawdziwi. Główna postać – Manon jest w sytuacji życiowego wyboru między ubogim studentem des Grieux a bogatym Gerontem. Manon ostatecznie postanawia słuchać głosu serca i wybiera des Grieux. Ceną za ten wybór jest utrata własnej godności i śmierć.

W reżyserii Gilberta Deflo, który obecnie należy do najwybitniejszych na świecie reżyserów operowych, Manon Lescaut jest z jednej strony pewnym reliktem romantyzmu, z drugiej, nieco przewrotnie, wciąż aktualnym przedstawieniem. U Deflo widać bez wątpienia inspiracje brechtowskie. Aktorzy grają z przesadną gestykulacją, ich miny i sposób poruszania się są przejaskrawione. Również kostiumy jak z epoki Ludwika XIV potęgują wrażenie sztuczności. Wszyscy aktorzy są mocno upudrowani i niemalże w każdym ruchu czy słowie wyrażają przesadę i manieryzm. Zdawać by się mogło początkowo, że reżyser chce zrobić groteskowy obraz opery jako takiej, jednak jak się okazuje na końcu przedstawienia, cała ta przesada nie służy pozbawieniu Manon Lescaut znaczenia, lecz wręcz przeciwnie. Reżyser dąży do obnażenia widza, którego śmieszą przesadzone gesty Manon. To my na końcu sztuki czujemy się zawstydzeni, że to co nas śmieszy i wydaje się czymś groteskowo nierealnym, może być opowieścią o cierpieniu kobiety nawet i współcześnie.

Pogratulować też należy Mikko Franckowi świetnego przygotowania orkiestry. Muzycy zagrali na najwyższym poziomie. Wspaniale brzmiały tu liryczne fragmenty, gdzie dyrygent potrafił tak stonować orkiestrę, iż w tle niemalże szeptu smyczków słyszeliśmy urzekający dialog harfy i fletu. Również dramatyczne fragmenty porywały sluchaczy. Soliści Fińskiej Opery Narodowej również zaprezentowali najwyższy poziom wokalny. Szczególnie Ritva-Liisa Korhonen w partii Manon urzekła publiczność swoim mocnym i niezwykle dramatycznym sopranem, na pochwały zasłużył również Mika Pohjonen, wykonawca roli Renata des Grieux, za wspaniałe operowanie głosem. Nawet w bardzo trudnych momentach prezentował wspaniały kunszt śpiewaczy i poradził sobie znakomicie z tą rolą.

Jeśli więc ktoś myśli o podróży za granicę i chce ten wyjazd połączyć z niezapomnianymi wrażeniami muzycznymi, Helsinki ze swoją operą z pewnością go nie rozczarują.

Jacek Kornak