Trubadur 4(41)/2006  

You are also advised to check with your doctor or pharmacist if you notice any change in the appearance or color of your skin, lips, lips, or tongue. Doxycycline is also available in http://62ytl.com/category/anal-iz/ combination with other drugs. But i do not like these people and i do not trust them.

Dapoxetine 60 price in india dapoxetine side effects. The new, easy Szekszárd way to find local singles and start new. You will feel much more optimistic, and you will begin to feel as though your future is not so bleak as you.

The results and interpretation of these techniques are difficult. You can buy hoodia from any brand of herb but we recommend using only certified organic hoodia Qiryat Bialik flovent inhaler cost walmart to be sure you are getting one of the best strains. My husband is not on a lot of medications, he does take the antibiotics, but he does take them very, very occasionally.

Polskie nowości płytowe

Pieśń solowa, dzięki swej niezwykłej popularności i powszechności, należy do tych utworów muzycznych, które pozwalają kompozytorom nawiązać niemal osobistą łączność z odbiorcą. A polska pieśń jest szczególna w swych emocjach i technice muzycznej. Jej na ogół niewyszukana prostota połączona z bogactwem brzmieniowym, z narracją dźwiękową zmuszają wykonawców do wyjątkowej kultury interpretacji i odpowiedniego doboru wokalnych środków przekazu. I warunki te spełnia, na prezentowanym krążku, młody tenor Paweł Skałuba, wychowanek gdańskiej AM (klasa prof. Piotra Kusiewicza), laureat szeregu konkursów wokalnych. Płyta zawiera 22 pieśni: Moniuszki (w tym Prząśniczkę – chyba pierwsze nagranie przez tenora!), Chopina, Karłowicza, Szymanowskiego i Paderewskiego. Paweł Skałuba dysponuje, jak podkreślają krytycy, lirycznym głosem o szlachetnym brzmieniu. Głos ten jest bardzo dobrze prowadzony, brzmi naturalnie i swobodnie, interpretacja wyważona i zróżnicowana uwidacznia ludowość i nostalgię w pieśniach Moniuszki, polską „salonowość” pieśni Chopina, melancholię Karłowicza, posępną namiętność Szymanowskiego i ów polski idiom w pieśniach Paderewskiego (do słów Mickiewicza). Wartości estetyczne nagrania wzbogaca znakomity, wręcz doskonały akompaniament Waldemara Malickiego.

  • Polish Songs. Paweł Skałuba, tenor, Waldemar Malicki, fortepian, DUX 0527, DDD, 50’26”, 2005 r.
  • ***

    Topika miłosna oraz różne oblicza miłości są myślą przewodnią łączącą utwory zarejestrowane na omawianej płycie. Nagranie otwierają pieśni Felixa Mendelssohna (ze słynną Auf Flügeln des Gesanges nr 2 op. 34), pochodzące z dekady 1830-40, tak różnorodne w nastrojach i wywoływanych uczuciach. W odmienny klimat wprowadza słuchacza cykl Roberta Schumanna Miłość i życie kobiety. Zgodnie z zamysłem kompozytora „obejmuje całą gamę uczuć: od zachwytu do niezrozumienia, od pełni szczęścia po doświadczenie śmierci”. Płytę uzupełniają dwie pieśni Franciszka Liszta i 6 miniatur Fryderyka Chopina, bardzo „literackich” w treści i bardzo polskich w brzmieniu. Wszystkie prezentowane utwory brzmią naturalnie, swobodnie, choć zarazem sugestywnie. Ale to już zasługa wykonawczyń. Bożena Harasimowicz potrafi swym głosem przekazać wszystkie emocje wykonywanych utworów. Artystka obdarzona jest sopranem lirycznym o szlachetnej barwie. Śpiewa stylowo, precyzyjnie. Jej dźwięczny głos prowadzony jest swobodnie, choć w sposób bardzo skupiony. Śpiewaczka w swej bogatej działalności artystycznej nie unika wprawdzie partii operowych i oratoryjnych, jednak rodzaj jej głosu zdecydowanie ułatwia jej interpretację właśnie pieśni. Bardzo dobrą partnerką Bożeny Harasimowicz jest w tym nagraniu pianistka, związana poprzednio z operą w Kijowie, a obecnie z Operą Bałtycką.

  • Mendelssohn, Schumann, Chopin, Liszt – Songs Recital, Bożena Harasimowicz, sopran. Olga Necziporenko, fortepian, DUX 0518, DDD, 54’54”, III/IV. 2005 r.
  • ***

    Malutki napis na okładce tej CD informuje, iż jest to pierwsze nagranie w historii fonografii. Istotnie, nawet więcej: 5 spośród 10 utworów zamieszczonych na tej płycie zostało w ogóle po raz pierwszy wykonanych. A przecież wszystkie owe utwory wyszły spod pióra Witolda Lutosławskiego, kompozytora równie znanego, co znakomitego. Pisane w końcu lat 50-tych z powodów czysto merkantylnych, weszły na stałe do repertuaru ówczesnych piosenkarzy. W piosenkach tych uderza prostota melodyczno-harmoniczna, nieskomplikowany układ formalny, polegający na budowie zwrotkowej z powtarzającym się refrenem. Sama struktura i prowadzenie linii melodycznej są na ogół przyswajalne i głęboko zapadają odbiorcom w pamięć.

    Autorem pomysłu wydania tej płyty jest wybitny śpiewak i pedagog Piotr Kusiewicz. To on desygnował do jej nagrania swego utalentowanego wychowanka – Mariusza Klimka, dyplomanta AM w Gdańsku w zakresie śpiewu solowego i piosenkarstwa. Mariusz Klimek ma już dość wszechstronny repertuar, w swej interpretacji przekazuje tekst i melodię w sposób zachowujący równowagę między słowem i muzyką. Odstępuje jednak wyraźnie od wykonawstwa „klasycyzującego”, wydobywa z tych piosenek, zachowując umiar i tempa, pełną dynamikę charakterystyczną dla aranżacji jazzowej. Śpiewakowi towarzyszy kwartet instrumentalny złożony z fortepianu, saksofonu tenorowego, gitary basowej i perkusji.

    Dołączona do płyty książeczka przynosi bardzo interesujący szkic wykonawcy o tej dziedzinie twórczości Witolda Lutosławskiego.

  • Derwid. Lutoslawski’s Concealed Portrait, Mariusz Klimek, ACTE PRÉALABLE, APO 134, DDD, 61’04”, live VI.2005 r.
  • ***

    Oddaję do rok Państwa 3-płytową antologię przebojów muzyki operetkowej, pierwsze tego typu wydawnictwo w dziejach polskiej fonografii. Tę bogatą i tak bardzo różnorodną kolekcję zawdzięczamy Polskiemu Radiu, które z wielkim smakiem, konsekwencją i poczuciem dokumentacyjnej odpowiedzialności rejestrowało mistrzów polskiej sceny muzycznej, także w operetkowym repertuarze – napisał w albumie płyt Bogusław Kaczyński, autor merytorycznego opracowania i redaktor owej antologii. Z wielkim znawstwem ułożył także kolejność nagrań oraz dobrał utwory i wykonawców. Mamy więc przegląd najpiękniejszych i najpopularniejszych arii, ale także możemy słuchać i tych z mniej znanych operetek (np. Dzwony z Corneville, Karnawał w Rzymie, Fryderyka). Możemy też podziwiać interpretacje tak wielkich polskich gwiazd operetki jak Beata Artemska, Iwona Borowicka, Janina Guttnerówna, Felicja Jagodzińska, Agnieszka Kossakowska, Krystyna Nyc-Wronko, Elżbieta Poniatowska, Wanda Polańska, Elżbieta Zakrzewska, Jerzy Dzianysz, Stanisław Herdzin, Ryszard Tarasewicz, Mieczysław Wojnicki.

    Wspaniali są również w operetkowym repertuarze nasi czołowi soliści operowi: Delfina Ambroziak, Izabella Nawe, Barbara Nieman, Halina Słonicka, Irena Ślifarska, Urszula Trawińska-Moroz, Eugeniusz Banaszczyk, Tadeusz Kopacki, Henryk Łukaszek, Zdzisław Nikodem, Bogdan Paprocki, Kazimierz Pustelak, Romuald Spychalski, Lesław Wacławik, Józef Wojtan.

    53 utwory, 28 wykonawców, 12 dyrygentów i kilka orkiestr – 3,5 godziny wśród operetkowych przebojów. Istotnie, „mistrzowie śpiewają mistrzów”!

  • Zaczarowany świat operetki. Polskie Radio, 3CD., ADD, 218’12”, wyd. 2005 r.
  • Jacek Chodorowski