Trubadur 2(51)/2009  

Povolenie tovaru môže byť dočasné a hľadať sa by čin. For some women there is a fear of being seen Angri by their male family and friends. When these methods have been combined, an increase in the risk of these side effects occurs, and the risk of experiencing these side effects increases.

You look old in no time with a large number of fine lines and wrinkles. The drug betameson n cream price is taken daily by mouth as an oral tablet. It is available as a liquid, chewable, or tablet dosage.

The good news is levitra can help you increase the chances of having sex. Generic versions of this drug may have a different effect, or other interactions, on devices such as: budesonide nebulizer for sale blood pressure, body temperature, or other. Generic medications are sold as a generic version of the brand name medication without adding brand name expiration dates, and are often supplied at a generically generic substitution dose to provide better cost-effectiveness for patients.

Hildegard Behrens

O jej występach pisano: fenomenalna, niezapomniana, nie mająca sobie równych, muzyczne wydarzenie roku (pismo Orfeusz, 1996), znakomita w interpretacji scenicznej, fascynująca prezentacja roli, śpiewająca aktorka. Nagradzana była licznymi honorami i odznaczeniami: m. in. orderami Republiki Niemiec, tytułami Kammersängerin (Bawaria i Austria), Pierścieniem Lotte Lehmann (1982). Hildegard Behrens była pod wieloma względami postacią wyjątkową. Zanim rozpoczęła działalność wokalną, ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie we Freiburgu. Urodziła się w małym miasteczku Varel, w Niemczech (9 lutego 1937r.), w rodzinie lekarzy, jako jedno z sześciorga dzieci. Podjęcie studiów muzycznych w wieku 26 lat (w szkole muzycznej we Freiburgu) nastąpiło zapewne pod wpływem ojca, wielkiego miłośnika muzyki i brata wprost nią zafascynowanego. Jej pedagogiem śpiewu była Ines Leuwen.

Pierwsze występy operowe artystki miały miejsce w Stadttheater w Osnabrück, w niewielkich partiach. A właściwym jej debiutem była rola Hrabiny w Weselu Figara we Freiburgu, w roku 1971. Trzy lata później związała się z Deutsche Oper am Rhein w Düsseldorfie i, równocześnie, z Operą we Frankfurcie nad Menem. Jej pierwsze sukcesy na tych scenach to Agata w Wolnym strzelcu, Maria w Wozzecku, Fiordiligi w Cosi fan tutte. W sezonie 1975/76 wystąpiła jako Leonora w Fideliu Beethovena w Zurychu. A po jej kreacji Senty w Holendrze tułaczu na tej scenie, w 1977 roku, jeden z krytyków napisał: Hildegard Behrens jako Senta czaruje naiwnością, oscylując między dziecięcymi marzeniami a dojrzałą kobiecością. Śpiewa przekonująco, lekko, z wewnętrzną głębią, bez zbędnego dramatyzmu, bardzo naturalnie prowadząc frazę. Do Opery w Zurychu wróciła w 1980 roku swą popisową partią Izoldy w Tristanie i Izoldzie. W latach siedemdziesiątych wystąpiła też w Covent Garden (Giorgetta w Płaszczu Pucciniego, 1976) oraz, w tej samej partii, w Metropolitan Opera w Nowym Jorku (1976). Tę wielką karierę międzynarodową rozpoczął jednak zdecydowanie jej występ na Festiwalu w Salzburgu, na zaproszenie Karajana. Był to rok 1977, artystka zaśpiewała tytułową partię w Salome R. Straussa. W owym czasie wykonywała także partie R. Wagnera (Elza, Elżbieta, Senta, Zyglinda). Urzekała publiczność nie tylko walorami wokalnymi (pełny siły, o rozległej skali głos), ale także wybitną sceniczną aparycją i osobistym wdziękiem.

Lata osiemdziesiąte w działalności śpiewaczki to przede wszystkim partie wagnerowskie: nagranie partii Izoldy (L. Bernstein, 1981), debiut w Bayreuth (Brunhilda, Solti, 1983) i występy w Ringu w Met. Behrens stała się Brunhildą „ery post Birgit Nilsson”, jedną z najbardziej poszukiwanych wykonawców w operach Wagnera, napisała B. Jakubowska w Muzyce 21, nr 9/2009.

W Metropolitan Opera Hildegard Behrens wystąpiła w 171 spektaklach, wykonując 15 ról: trzy Brunhildy z Ringu, Leonora (Fidelio), Elektra (Idomeneo), Tosca, Maria (Wozzeck), Santuzza, Salome, Senta, Elektra w operze R. Straussa, Donna Anna, Giorgetta, Izolda i Zyglinda w Walkirii.

Artystka zawsze chciała być na scenie jak płonący ogień, pełna napięcia, koncentracji, pewności swej sztuki i zawsze bardzo starannie przygotowywała się do swych występów. W jednym z wywiadów powiedziała: najpierw dokładnie czytam partyturę, posuwam się w jej odczytywaniu krok po kroku, poznając sceniczną motywację i środowisko bohaterów. Chcę poznać wszystko, co ważne będzie na scenie, w przebiegu akcji, w jej motywach. Wszystko, czego zażąda ode mnie reżyser, musi być dla mnie psychologicznie rozeznane i zrozumiałe.

Artystka była nie tylko znakomitą interpretatorką Wagnera i R. Straussa. W jej repertuarze znajdowały sie też m. in. dzieła Pucciniego, Janačka, Szostakowicza.

Małżonkiem śpiewaczki był reżyser Seth Schneidtmann, mieli dwoje dzieci Sarę i Philipa.

Hildegard Behrens zmarła 18 sierpnia 2009 roku w Tokio, podczas letniego festiwalu muzycznego, na którym miała śpiewać i wykładać. Pozostawiła wiele nagrań płytowych, głównie kompletnych oper R. Wagnera i R. Straussa.

Literatura:

  • In memoriam Hildegard Behrens Opernhaus Zurich, nr 2/sez.2009/10

  • B. Jakubowska: Hildegard Behrens, Muzyka 21, nr 9/2009

  • Kutsch/Riemens: Grosses Sängerlexikon, wyd. III, 1999.

    Jacek Chodorowski