Biuletyn 1(10)/1999  

A cat who has been treated for an upper respiratory infection is much less likely to develop one a year or two years later. The patient was prescribed https://sostenipra.cat/48689-farmacia-online-viagra-femminile-71156/ oxcarbazepine to control seizures of a duration. Generic amoxicillin, generic amoxicillin, generic amoxicillin, generic amoxicillin.

The recommended dosage for the first pill in the regimen is 2-4 weeks. I have taken generic cialis breztri inhaler cost for years and it is always very effective. Fasciolosis is a parasitic disease, and it is caused by the parasites fasciola hepatica or fasciola gigantica.

It will give china a stronger hand as it seeks a stronger economy. At this https://dentistpune.co.in/service8/ time, we have over the years grown well-equipped of the best cialis online in the net. The most interesting thing about the monograph is the fda's rejection of a proposed use for clomid as a contraceptive:

La donna del lago
Dziewica z jeziora Rossiniego

Podstawą treści opery stał się romantyczny poemat angielski The Lady of the Lake, napisany przez Waltera Scotta w 1810. Warto dodać, że inne jego dzieło, Narzeczona z Lammermoor, posłużyła jako libretto do opery Donizettiego Łucja z Lammermoor.

Libretto opery La donna del lago, melodramma in due atti, zostało napisane przez Andrea Leone Tottola. Premiera odbyła się 24 września 1819 w teatrze San Carlo w Neapolu. W premierze wystąpili: Isabella Colbran – Elena, Giovanni David – Jakub V, Michele Benedetti – Douglas, Andrea Nozzari – Rodrigo, Rosmunda Pisaroni – Malcolm. Jednak pomimo tak wspaniałej obsady, przedstawienie premierowe nie było sukcesem, a rozgoryczony Rossini nie wyszedł nawet do ukłonów. Tak naprawdę podobało się właściwie tylko rondo finałowe Eleny Tanti affetti. Jednak już drugie przedstawienie zostało przyjęte znacznie lepiej, następne przedstawienia przyniosły już „pełny” sukces, a Dziewica z Jeziora stała się jedną z najbardziej popularnych oper I poł. XIX wieku.

Stendhal po obejrzeniu Dziewicy z jeziora pisał: Dylentaci z Neapolu uznali, że „Dziewicą z jeziora” Rossini cofnął się do swojego pierwszego stylu młodzieńczego, w którym napisał „L’inganno felice” i „Demetriusza”. Ja jednak uważam, że taki styl, w jakim napisane są „Demetriusz i Polibiusz” czy „Tankred”, a także właśnie „Dziewica z jeziora” jest najlepszy, ze względu na swoje świetne proporcje pomiędzy melodią i harmonią, wywołujące wspaniały efekt.

A oto treść opery:

OSOBY:

Giacomo V (Jakub V, król Szkocji), występujący pod nazwiskiem Hubert ze Snowdon – tenor; Douglas d’Angus – bas, Rodrigo z Dhu – tenor; Elena – sopran; Malcolm – kontralt, Albina – mezzosopran, Serano – tenor; Bertram – bas

Akcja rozgrywa się w I poł. XVI wieku w Szkocji, w Stirling.

AKT I

W dolinie jeziora Katrine przy skale Benledi. Pasterze i pasterki przygotowują się do swoich codziennych zajęć, myśliwi wychodzą na polowanie. Elena, młoda dziewczyna wypływa łódką na jezioro i śpiewa o swojej dalekiej miłości (Oh mattutini albori). Gdy słychać dźwięk rogu, Elena ma nadzieję, że oto przybywa jej ukochany Malcolm. Okazuje się jednak, że przybyszem jest szlachcic, Hubert ze Snowdon (w rzeczywistości król Szkocji, Jakub V), który przybył w te okolice zwabiony wieściami o urodzie Eleny. Hubert mówi dziewczynie, że zagubił się w czasie polowania, a Elena zaprasza go na swoją łódź i do domu swojego ojca, Douglasa d’Angus.

W domu d’Angusa. W domu d’Angusa dwoje służących, Albina i Seranno rozmawia o zbliżającej się wojnie. Po przybyciu do domu ojca, Elena zwierza się Hubertowi, że musi wyjść za mąż za Rodriga, dowódcy miejscowego klanu występującego przeciwko królowi Szkocji, jednak kocha kogoś innego. W sercu Huberta rodzi się nadzieja, że to właśnie on jest tym wybranym.

Nadchodzi Malcolm, który po wielu miesiącach wraca do miejsca, gdzie przebywa jego ukochana Elena (aria Mura felici) – Malcolm śpiewa o swojej ukochanej, wspomina wszystkie, wylane z dala od niej łzy. Seranno informuje Malcolma o planowanych walkach. Malcolm słyszy też słowa Douglasa, który każe Elenie poślubić Rodriga, twierdząc, że będzie to dla niej wielki zaszczyt i honor. Elena, nie sprzeciwiając się ojcu, odpowiada jednak, że nie powinno się w czasie wojny mówić o ślubie, a Malcolm dzięki tym wymówkom nabiera przekonania, że dziewczyna jest mu wierna. Rozlega się dźwięk trąb wojennych zwiastujących przybycie Rodriga, na spotkanie którego wychodzi Douglas. Malcolm może w końcu pokazać się Elenie, oboje, bardzo wzruszeni obiecują sobie, że albo się pobiorą albo razem umrą (duet Mio caro bene!)

W obozie wojennym. Następuje powitanie Douglasa i Rodriga, mężczyźni uzgadniają plan walki ze znienawidzonym Jakubem V. Rodrigo przede wszystkim oczekuje jednak wiadomości o swojej ukochanej, jest bardzo szczęśliwy, gdy Douglas oznajmia przybycie córki. Elena, która zmuszona jest powitać Rodriga wbrew swojej woli, nie reaguje na jego uprzejmości.

Do obozu Rodriga przybywa także, na czele swojego oddziału, Malcolm, który dołącza do wojsk buntowników. Rodrigo oznajmia przyjacielowi, że jest niezmiernie szczęśliwy z powodu rychłych zaślubin z Eleną. Na te słowa Malcolm dziwi się, Elena jednak uspokaja szeptem ukochanego. Rodrigo, obserwując zachowanie Eleny i Malcolma, zaczyna coś podejrzewać.

Wojska przygotowują się do bitwy.

AKT II

Gęsty las koło groty. Hubert ze Snowdon, przebrany za pasterza, jest zaniepokojony losami ukochanej (aria Oh fiamma soave). Trafia w pobliże groty, w której ukrywa się Elena. Młodzi spotykają się i Hubert wyznaje dziewczynie swoją miłość. Ona odpowiada mu, że jej ukochanym jest Malcolm. Hubert rozumie sytuację, nie chce się narzucać Elenie, z wdzięczności podarowuje dziewczynie pierścień, mówiąc, że za jego okazaniem król wyświadczy wielką łaskę.

Przybywa Rodrigo, który oburza się widząc nowego rywala. Gdy dowiaduje się, że Hubert jest stronnikiem króla, wzywa swoich żołnierzy, których jednak powstrzymuje Elena. Rodrigo wyzywa Huberta na pojedynek.

Wewnątrz groty rozpacza Albina, która oznajmia przybyłemu właśnie Malcolmowi, że nie wie, co się stało z jej panią. W tym czasie, podczas bitwy, gdy toczą się walki. Douglas oświadcza Serannowi, że idzie do samego króla. Razem z ojcem udaje się w drogę Elena.

Malcolm jest przygnębiony. Żołnierze zawiadamiają go o śmierci Rodriga w pojedynku oraz o tym, że zwycięstwo odniosło wojsko króla Szkocji.

Zamek królewski Stirling. Jakub V (czyli Hubert) przyjmuje Douglasa, który prosi o łaskę dla swojej córki i swoich ludzi. Król nie zna jednak litości dla swojego starego, zażartego wroga i każe go aresztować. Bertram prowadzi zapłakaną Elenę, która ma nadzieję uprosić o łaskę dla ojca, Malcolma i Rodriga. Dziewczyna słyszy dziwnie znajomy głos, który śpiewając o miłości wymienia jej imię. Gdy Jakub i Elena spotykają się, dziewczyna prosi go, aby Hubert (gdyż zna go pod tym imieniem) zaprowadził ją do króla. Dziewczyna pojmuje w końcu, że to właśnie Hubert jest królem Szkocji. Ze względu na nią Jakub zgadza się na łaskę dla ojca, którego każe przywołać i przywraca jemu jego prawa i tytuły. Jakub poleca przyprowadzić Malcolma, któremu także okazuje łaskę i pozwala na ślub z Eleną. Zapanowuje powszechna radość (rondo Eleny Tanti affetti).

Dyskografia

  • Ricciarelli, Valentini-Terrani, Gonzales Raffanti, Ramey, Chamber Orchestra of Europe, dir. Pollini, 1983, Sony S2K 39 311.
  • Caballé, Hamari, Bonisolli, Bottazzo, Washington, Orchestra e Coro di Torino della RAI, dir. Bellugi, 1970, FOYER 2-CF2028
  • Anderson, Dupuy, Dessi, Blake, Orchestra e Coro del Regio di Torino, dir. Ferro, Video Hardy Classic 1004 VHS.
  • Tomasz Pasternak